கிருமி

06/09/2012

சிறுபான்மையினருக்கு காவடி தூக்கும் அரசுகள்

http://www.maalaimalar.com/2012/08/21112008/meganthi-rumor-spread-from-sms.html

சமீபத்தில் ரம்ஜானுக்கு சற்று முன் ஒரு மெகந்தி வதந்தி பரவியது. மருதாணி வைக்கும் போது ஒவ்வாமை ஏற்படுவதாகவும் சிலர் இறந்து விட்டதாகவும் வதந்தி பரவியது. இறுதியில் காவல்துறை வதந்தியை பரப்பியவரைக் கண்டு பிடித்தது. அவர் ஒரு முஸ்லீம் இளம்பெண்ணாம், ரம்ஜான் சமயத்தில் அவரைக் கைது செய்வது அவர்களைப் புண்படுத்தும் என்று ரம்ஜான் கழித்து அவர் மீது நடவடிக்கை எடுக்கலாம் என்று காவல்துறை பொறுத்துக் கொண்டிருக்க முடிவு செய்ததாம்.

செய்திகளைப் பார்த்தால், வதந்தியைப் பரப்பியது ஒரு முஸ்லீம் பெண் என்று மட்டும் செய்திகள் வந்தன. அவர் எந்த ஊர், இடம், பெயர் போன்ற எந்த விவரங்களும் இல்லை. ஏன்? சிறுபான்மையினர் தவறு செய்தால், அவர்களின் ஜனநாயக உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் முறைகளில் இதுவும் ஒன்றா என்ன?

வதந்தியைப் பரப்பியது ஒரு முஸ்லீம் பெண் என்று தெரியவரும் முன், இஸ்லாமியர்களின் புனித ரமலான் கொண்டாட்டங்களை சீர்குலைக்க திட்டமிட்டு விஷமிகள் வதந்தியைப் பரப்புவதாக ஒரு எச்சிக்கலைக் கும்பல் இன்னொரு வதந்தியைக் கிளப்பியது.

ஒரு கேள்வி.

இந்துக்கள் கொண்டாடும் தீபாவளிப் பண்டிகை இரவன்று மட்டும் பத்து மணிக்கு மேல் பட்டாசு வெடிக்கக் கூடாது என்று கட்டுப்படுத்துகிறது காவல் துறை, நீதிமன்ற உத்தரவாம். தீபாவளி அன்று ஒரு இந்து இரவு பத்து மணிக்கு மேல் பட்டாசு வெடித்தால் தீபாவளி கொண்டாட்டம் முடியட்டும் நாளை வந்து விசாரிக்கிறோம் என்று போகுமா காவல் துறை? ஒரு இந்து பட்டாசு வெடிப்பது மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தவே. ஆனால் ஒரு முஸ்லீம் வேண்டுமென்றே வதந்தியைப் பரப்பியதற்கு கூட நடவடிக்கை எடுக்க அஞ்சுகிறது காவல் துறை.

இது தான் ஜனநாயகமாம், இது தான் மதச்சார்பின்மையாம், இப்படித்தான் சிறுபான்மையினரின் நலனைப் பாதுகாக்க வேண்டுமாம்.

தூத்தேறி.

Advertisements

25/07/2012

அஸ்ஸாம் – ஆபத்துகளின் அறிகுறி

பங்களாதேஷிலிருந்து அகதிகள் என்ற போர்வையில் ஊடுருவும் முஸ்லீம் தீவிரவாதிகளை தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என்று எத்தனையோ முறை பத்திரிகைகளில் எழுதி விட்டார்கள். பல தரப்புகளிலிருந்தும் ஊடுருவல்களைத் தடுக்கக் கேட்டு கண்டனங்கள், கோரிக்கைகள் எழுந்தன. காங்கிரஸ் அரசுகள் எதற்கும் செவி சாய்க்கவில்லை. ஆனால் அதன் விளைவை அனுபவிப்பது மண்ணின் மைந்தர்களான பழங்குடி மக்கள். தில்லியிலிருந்து எல்லாவற்றையும் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் நம் அரசியல்வாதிகள்.

உண்மையில் நடப்பது என்னவென்றால் இது பூர்விக மக்களான நம் மீதான போர். போர் நம்மிடையில் அகதிகள் போர்வையில் ஊடுருவுபவர்கள் மூலம் வன்முறை என்ற பெயரில் திணிக்கப்படுகிறது. தற்போதைக்கு இதை அடக்கி விட்டு வேறு வேலையைப் பார்க்க அரசு முனைந்தால் பெரும் பிரச்சினையாக இது பிற்காலத்தில் மாறப் போவது உறுதி. இதற்கான ஒரே தீர்வு, இருபதாண்டுகளில் ஊடுருவி அகதிகள் என்று வந்தவ பங்களாதேஷிகளை உடனடியாக நாட்டுக்கு திருப்பிச் செல்ல ஏற்பாடுகள் செய்ய வேண்டும். அவர்களுக்கான அனைத்து அரசு உதவிகளும் உடனடியாக நிறுத்தப்பட வேண்டும். இது தான் தம் மக்கள் நலம் நாடும் எந்த அரசும் செய்யக் கூடியது, ஆனால் காங்கிரசு அரசு செய்யுமா?

பொதுவாகப் பார்த்தால் ஒரு தனி நபரோ, ஒரு குழுவோ, குடும்பமோ அல்லது ஒரு சமுதாயமோ இடம் விட்டு இடம் பெயர்வது எதற்காக இருக்கும்? இரண்டே காரணங்கள் தான் இருக்கும். ஒன்று பாதுகாப்பு காரணம், மற்றது பொருளாதார காரணம். உயிருக்கோ உடைமைகளுக்கோ ஊறு விளையும் என்ற ஐயம் ஏற்பட்டால் அந்த இடத்தை விட்டு விலகுவது இயல்பு. அடுத்ததாக, மிக முக்கியமாக தனது பொருளாதார நிலையை மேம்படுத்திக் கொள்ள இடம் பெயர்வது.

முஸ்லிம்கள் பாதுகாப்புக்காக நம்மை நாடி வந்ததாக சரித்திரமே இல்லை. நம்மை என்று அல்ல யாரையும் முஸ்லிம்கள் பாதுகாப்பு வேண்டும் என்று நாடிப் போனதில்லை. இவர்கள் செல்லும் இடங்களை சொந்தமாக்கிக் கொண்டு அங்கு இருப்பவர்களுக்கு பெரும் சமூகப் பிரச்சினையாக மாறி விடுவது இவர்களின் இயல்பு. இது போன்று வரும் வந்தேறிகளால் தான் சமூக பாதுகாப்பு பிரச்சினைகள் ஏற்படுகின்றன. சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சினை, தீவிரவாதப் பிரச்சினை என்று வரிசையாக தலை தூக்குகின்றன. இறுதியில் பிரச்சினை எங்கு ஆரம்பம் என்று கேட்டால் நம்மைப் பார்த்து, இந்து தீவிரவாதம், காவி தீவிரவாதம் என்று கை காட்டுவார்கள்.

இந்த நிலைமை உலகிலேயே பாரத மண்ணில் மட்டுமே நிகழுகிறது. பிற இடங்களில் பார்த்தோமென்றால், ஊடுருவலாளர்கள் ஊடுருவும்போதே பலத்த எதிர்ப்புகளை சந்திப்பார்கள், அங்கிருந்தே பிரச்சினை வெளியில் தெரிய ஆரம்பித்து விடும். ஆனால் இங்கு நிலைமை வேறு. வந்தாரை வரவேற்பதும், வாழ வைப்பதும் நமது பண்பாடு என்று கண்ட வந்தேறிகளையும் உள்ளே வர வழி விட்டு விட்டு இப்போது அல்லல்படுகிறோம்.

1928 இல் அரசவைகளில் அனைத்து மட்டங்களிலும் முஸ்லிம்களுக்கு மூன்றில் ஒரு பங்கு பிரதிநிதித்துவம் கேட்டார் முகமது அலி ஜின்னா. எப்படி இருக்கிறது கதை? படுக்க இடம் கொடுத்தால் மடத்தைப் பிடுங்கி விட்டு மடியில் இருப்பதையும் கேட்பது இந்த வந்தேறிகளின் பிழைப்பு. கொஞ்சம் சிந்தியுங்கள், இன்று சுமார் பத்திலிருந்து பதினைந்து சதம் இருக்கும் இவர்கள் 1928 இலேயே முப்பது சதவீதத்திற்கு மேல் ஒதுக்கீடு கோரினார்கள் என்றால் என்ன ஒரு விஷமத்தனம், பேராசை, கயமைத்தனம் பாருங்கள்! எப்படி ஒரு அபாயகரமான சூழலுக்கு பூர்வகுடிகளான நாம் சென்று கொண்டு இருக்கிறோம் என்று புரிகிறதா?

அடாவடியாக ஒதுக்கீடு கேட்ட அன்றே அடாவடியாக வெளியில் விரட்டி இருந்தால் இன்று இந்தப் பிரச்சினைகள் எல்லாம் வந்திருக்குமா? தீர்க்கதரிசனம் அற்ற தலைவர்கள் கையில் இந்தியா சிக்கியதே பெரும் சாபக்கேடு. காந்தியோ நேருவோ யாராயிருந்தாலும் பிரச்சினைகளின் தீவிரங்களைப் புரிந்து செயல்பட்டிருந்தால் இம்மாதிரி சிக்கல்கள் இன்று வந்திரா. தேசத்தலைவர்களைக் கொண்டாடுவதற்கும் ஒரு அளவு உண்டு. எல்லாரையும் உத்தமர், கடவுள் என்று போற்றி அவர்கள் செய்த தவறுகளை வெளிக்காட்டாமல் மூடி மறைத்து வரலாறு சொல்வதே நம் நாட்டின் தலையாய சிக்கல்களுள் ஒன்று.

சரி விஷயத்திற்கு வருவோம். பெருகி வரும் முஸ்லீம் கிறித்துவ ஆதிக்கத்தை கட்டுப்படுத்த ஒரு சிறிய முடிவை நாம் மேற்கொண்டால் போதும்.

இனி எந்தப் பொருளை வாங்கினாலும் அதை ஒரு இந்து சகோதரரின் கடையிலேயே வாங்குங்கள். அங்கு சிறிது பணம் அதிகமானாலும் பொருட்படுத்தாதீர்கள். எந்த சேவையை உபயோகித்தாலும் அது ஒரு இந்து சகோதரரின் நிறுவனம் மூலமாக உங்களுக்கு கிடைக்கும்படி பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

சுருக்கமாக சொன்னால் இந்து சகோதரர்களுடன் மட்டுமே நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ பணம் புழங்கும் எந்த பரிமாற்றத்தையும் மேற்கொள்ளுங்கள். வாக்களிப்பது, ஆதரவளிப்பது, உதவியளிப்பது என்று எந்த செயலாயினும் அங்கு ஒரு இந்து சகோதரருக்கு கை கொடுங்கள். நம் பிற சகோதரர்களுக்கும் இது குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துங்கள்.

சோதனை முறையில் பத்தே பத்து நாட்களுக்கு இதைப் பின்பற்றிப் பாருங்கள், பின்பு தெரியும் நாட்டின் உண்மை நிலை. சற்று சலிப்பூட்டும் வேலைகளாக, அலைச்சல் மிக்கவையாக உங்கள் வேலை முதலில் இருக்கும். அந்த அளவு பொருளாதார நடவடிக்கைகளில் பிற மதத்தவர்கள் கோலோச்சி வருகிறார்கள். எளிதாகத் தெரிந்தாலும், முடிந்தாலும், பத்து நாட்களின் பின் ஒரு உண்மை புரியும். எவ்வளவு பிற மதத்தவர்கள் பொருளாதாரத்தை ஆட்டி வைக்கிறார்கள் என்று.

இன்று, இந்த நொடியிலிருந்து இந்த முடிவை எடுங்கள். நம் சந்ததியினர் நிம்மதியாக வாழவும் தேசம் அமைதிப் பூங்காவாக மாறவும் வழி வகுப்போம்.

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: